Bedenim Tiyatro, Ruhum Yazı

https://aynahikayesi.blogspot.com.tr/2017/07/bedenim-tiyatro-ruhum-yaz.html

Benim için, şu sıralar en iyi tarifin bu olduğuna karar verdim.Yazılarımı günlük biçiminde yazmayı tercih etmesem de, blogger olmanın en olmazsa olmazı; bence yaşadıklarından beslenmek.Çünkü blog demek bence kesinlikle bilgiyi direkt vermek değildir.İnternetin en büyük ansiklopedisi wikipedia var zaten.(Erişiminin hali hazırda  yasaklı oluşu, bilgiye ulaşmamıza ne kadar set olsa da, başka kaynaklar da mevcut neyse ki.) Bilgiye duygu katarak yazınca olunur blogger.Aksi taktirde; araştırmacı, bilgi aktarıcı bir yazarsındır.Tabii ki buradan, her bloğun, illa bilgilendirici olması gerektiği gibi bir anlam çıkmasın.Bir buçuk yıldır blog yazan biri olarak ahkam kesiyor görünmek de istemem.Sadece, benim anladığım bu.😉

Evet, tarzımın dışına çıkışıma da açıklık getirdiğime göre, asıl konuya gelebilirim artık.😉 Bloğumu ilk açtığım günlerdeki yazılarımla, son zamanlarda yazdıklarıma doğru bir göz attım  da, hepsinin özünde arayış ve buluşlarım var.Hüzünlü ama umutlu bir dönemde başladım yazma serüvenime.Aşkın ilahiliğini keşfettim sonra.Her şeye aşık olmanın muhteşemliğini de hissettim, aşk oldum... Ama, bulutların gelişi kaçınılmazdı yine de.İlla ki gece de olmalıydı, gün yeniden doğsun diye.Bir monotonluk hasıl oldu yaşamımda bir süre sonra.Varlığına alışılmış, hafif ağrıların sıkıcılığındaydı bu dönem.Kendi kendine geçmeyeceğini bilerek, ama kurtulmak için ne yapacağını bilemeden öylece bekledim.Hayat durağanlığı kabul etmiyor.En durağan görünen zamanda da, dönüşüm devam ediyor aslında.Minik bir parmak kıpırdatış bile, yeniliklere adım oluyor bazen.Kelebek etkisi misali.😍

https://aynahikayesi.blogspot.com.tr/2017/07/bedenim-tiyatro-ruhum-yaz.html
FOLKART AKADEMİ
Yazmaya başlamamla, beni en çok mutlu edenin yazmak ve okumak olduğundan emindim artık.Yine de 'bir yanım eksik hissi' ne engel olamıyordum.Bir şeye odaklanınca, diğerleri öylesine mi yapılır hale geliyor?.. Tek duyu organıyla dünyayı algılamaya benziyor bu durum.Hayatımda eksik olan, hareketti.Yapmaktan zevk alacağım bir hareket gerekliydi bana.İlk aklıma gelen spor yapmak oldu.Başladım sabahları yürümeye.😊 Tanrım, ne kadar düz mantık yürütüyoruz bazen.Hareket deyince sizin aklınıza da sporun dalları mı geliyor yoksa?😉

https://aynahikayesi.blogspot.com.tr/2017/07/bedenim-tiyatro-ruhum-yaz.html
FOLKART AKADEMİ

Folkart Akademi benim için, -bir kozayı daha terk edebilmek adına- en güzel sebeplerden biri oldu.Yürüyüş, dans, müzik, gelişip öğrenmek, aynı duyguda buluştuğun insanlarla hayatı paylaşabilmek, yani; hareketin en keyifli haliydi Akademi.Eksik yanımı bulup hayatıma dahil etmiştim böylece.Tabii ki her güzel şeyin bir sonu oluyor.Sonsuzluğun ritmi böyle işliyor çünkü.Hava kararsın ki, gün yeniden doğabilsin.

Tiyatroyu yeniden hayatıma dahil edişim, Karşıyaka Belediye Tiyatrosuyla tanışmamı sağladı.Tanışmakla kalmadık, hayatımın ortasına oturdu şu sıralar.Seçmelere kızımla birlikte katıldık.O çocuk, ben de yetişkin grubunda kursiyeriz bir süredir.Ağustos sonunda sergileyeceğimiz oyunlarımız için çalışmalarımız son hızıyla sürüyor.Oyunu sergileyeceğimiz günün yakınlığı, daha çok zaman ayırmamızı gerektiriyor tabii.Günümüz Kültür Merkezinde geçiyor desem abartmış sayılmam.Kızımla iki ayrı grupta ve farklı saatlerde dersimizin olmasının rolü büyük tabii bunda.

https://aynahikayesi.blogspot.com.tr/2017/07/bedenim-tiyatro-ruhum-yaz.html
Resim,  Zekeriya Hocalar'ın 40. Sanat yılı için hazırlanıp basılan kitaptandır.
Yetişkin grubumuzun yaş aralığı 15-25 olmasına rağmen, biz ablaları olarak azınlığı temsil ediyoruz diğer 3 arkadaşımla.Ama hepimiz bir arada çok mutluyuz.Ve en büyük şansımız da, öğretmenimiz sanırım.Amatör yetiştirmektir belki de asıl profesyonellik.Biz amatörlere bildiklerini aktararak daha da devleşiyor.Yarattığı onca esere, onca ödüle rağmen sessizce destan yazmaya devam eden Karşıyaka Belediyesi Genel Sanat Yönetmeni; "Zekeriya Hocalar" hocamız.Kendisini sizlere tanıtabileceğim ayrıca bir yazı hazırlamayı da çok istiyorum.Ama şu anda tek söyleyebileceğim, kimselerin gözlerinden tiyatro aşkını, böylesine yoğun ve yakından hissetmemiştim.Yazının başlarında 'aşk olmak'tan bahsettiğimi hatırlarsınız.Zekeriya Hocamız için; tiyatroyla aşk yaşayan, hatta aşkın kendisi olmuş bir sanatçı diye bahsetmem, doğru bir anlatımdır bence.

https://aynahikayesi.blogspot.com.tr/2017/07/bedenim-tiyatro-ruhum-yaz.html
Resim, Zekeriya Hocalar'ın 40. Sanat yılı için hazırlanıp basılan kitaptandır.

Kursun sana en güzel getirisi ne derseniz, her biri ayrı muhteşemlikteki insanları tanımak derim.Tiyatroyu yaz tatiline tercih etmiş güzel yürekli gençler, ve toplumun biçtiği rollere karşı koymuş, gün sohbetlerini değil, hayatı gerçekten yaşamayı seçmiş olan; biz ablaları.Kendini sanata adamış hocamız... Orada bulunan herkes, istinasız çok güzeller.😍

Çalışmalar son hız sürerken bloğuma da hasret kalıyorum tabii ki.Yeni harika insanlar tanımakla, tiyatro sevdasının nasıl hayata hayat katabildiğini iliklerime kadar duyumsamakla meşgulüm şu sıralar.Vücuduma hareket veren tiyatro sevdasıyla kavak yelleri esiyor şimdilerde başımda.Ruhuma nefes olan yazmaya, kısacık bir ara vermiş olsam da... Bu arada taslak yazılarım 18'e ulaşmış.Çoğunda birkaç cümle var.Paylaşamadan da olsa, yazıyorum.😉 Önümüzdeki günlerde tamamlarım nasılsa.Blog arkadaşlarımı da ziyaret edemedim, çok özlemekle birlikte.Mesafelerin yoldan kaynaklandığı, çok sevdiklerinizi göremeseniz de sevginizin aynı kalması gibi.Özlemle kucaklıyorum herkesi...😍💕💕
https://aynahikayesi.blogspot.com.tr/2017/07/bedenim-tiyatro-ruhum-yaz.html
KARŞIYAKA BELEDİYE TİYATROSU 2017 KUSİYERLERİ.
Biliyorum bol fotoğraflı, uzun bir yazı oldu.Ama, bloğumla hasret giderdim.Olsun artık.😉😍

Hakkımda | Aytül Örcün - Ayna Hikayesi

Aytül Örcün - Ayna Hikayesi
1975 Akhisar (Manisa) doğumluyum.Kızım Doğa dünyaya gelmeden hemen önce, Anadolu Üniversitesi Turizm Otel İşletmeciliği Bölümü'ne veda ettim.Uzun yıllardır -benim için dünyanın başkenti- İzmir'de yaşıyorum.Kalbim hep 35 buçuk atıyor ;). Daha Fazlası

24 yorum:

  1. Bence insan sevdiği şeyleri yapmalı, ve siz şu anda harika şeyler yapıyorsunuz. Tiyatro mükemmel bir uğraş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler sevgili Evde Yazar 😍
      Umarım herkes sevdiği şeyleri yapma fırsatı bulur.Ve sanat yaşam biçimimiz olur. ❤

      Sil
  2. Ben de tiyatroyu çok severim.1 yıl kadar da eğitim alıp,oyun sergilemişliğimiz de vardır.Yolun açık olsun canım benim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Yurdagülcüm:) Tiyatronun o müthiş tadını almış olmak ne güzel canim.Hayatımızı oyuncu olarak yaşamamış olsak bile, bir şekilde içinde yer alabilmek bile büyük keyif.

      Sil
  3. Sen mutlusun ve arada yazıyorsun ya bize yeter :)
    Merakla kendine yeni bir alan yaratmana hayran kaldım yalnız... Bol keyifler diliyorum ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şebocum öyle güzel bir cümle ki bu, tüm ilişkilerde olmazsa olmalı bence:"Sen mutlusun ya..."
      Çok teşekkürler, kocamaaaan sevgiler ;)

      Sil
  4. Sevgili Aytül kızım.Tiyatroya bayılırım, ayrıca oyuncu olmayı çok isterdim. Bu benim içimde uktedir. Ne güzel bir atılım yapmışsın. Başarılar kızım. Sevgiler sana :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ece ablacım ben de içimdeki ukteyi hayata geçirme şansı buldum aslında kendi çapımda.Bu saatten sonra Güzel Sanatlar Fakültesine gidemeyeceğime göre, yapabileceğim kadarı olsun istedim.Sanatın yaşı yok ablacım.Kimbilir, bişey olur ve bir bakmışsın; Sahne;) Kocaman sevgilerimle Ece ablacımm...

      Sil
  5. Tiyatronun içinde olmak harika olmalı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten öyle :) Arkadaşlarımdan birinin iki çocuğu var.9 ve 4 yaşında.Rağmen, şartlarını zorlayarak da olsa, çalışmalara katılıyor tüm yoğunluğa karşın.Çok teşekkürler, sevgiler ;)

      Sil
  6. Sanatın her alanı ayrı güzel. Uğraşınız için kutluyorum. Başarılar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanatın dahil olduğu her yaşam çiçekleniyor sanki ;)
      Çok teşekkürler, sevgiler...

      Sil
  7. Başarılar diliyorum hem sana, hem kızına, ne güzel anne-kız aynı sanat dalında, aynı sahnede de görürüz inşallah.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canim benim çok teşekkürler ;) Eskisi gibi büyük hayallerim olmasa da, bu kadarıyla içinde olabilmek bile büyük keyif.Sevgiler Müjdecimm ;)

      Sil
  8. Yazılarını her okuduğumda bir gün kahve içeceğim bu güzellikle diyorum inş denk getirebilirim:))
    Farklı bir sıcaklığı var blog sayfasından okusam da yanın da hissettiren blogcanlardan birisin sevgiler ,derler ya yüreğinin götürdüğü yere git diye adım attığın yol hep açık olsun canım benim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canim Haticem, yaklaşık son iki yıldır en çok benimsediğim yaşam felsefem; mutlu olacağım insanlarla, mutlu olabileceğim yerlerde olmaya çalışıyorum.Kalp kalbe karşı gerçekten.Bir fırsat yaratıp içelim kahvemizi birlikte;) İyi ki varsın, sağ ol canimm ;)

      Sil
  9. Epeydir gözlerim seni arar olmuştu, nihayet beklediğim gibi seslendin. Tiyatro sevdan ve heyecanın yazına da yakışmış. Yaş, statü hiç önemli değil. İnsan gönlünden geçeni yaptığı zaman ancak kendidir. Yüreğindeki aşkın ve yaşama sevdan hiç eksik olmasın arkadaşım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mukaddescim çok sevindim, dost gözlerce aranır olmak ne güzel ;)
      İnsan hayatı malum, bin türlü mecburiyetler yüklüyor insana.Ve eğer ki, mutlu olacağını bildiğin şeyleri istemeye devam edersen illa ki bir şekilde oluyor.Artık zaman kavramı daw önemini yitiriyor.Geç erken demeden tadını almak kalıyor sadece;)
      Çok teşekkürler canim arkadaşım.Sen de hep gönlündeki gibi yaşa...Kocaman sevgiler ;)

      Sil
  10. Blogla ilgili giriş paragrafını çok beğendim Aytül. Hep söylediğimiz ve daima savunduğumuz şeyi cümlelere çok güzel dökmüşsün. Ansiklopedi yazmıyoruz, blog yazıyoruz. Kişisel, amatör ve duygusal olmalı, hep de öyle kalmadı.

    Aşk konusundaki cümlelerin de beni Aydın'daki yıllarıma götürdü. Mevlana'ya dair çok okuma yapardım, Elif Şafak'ın Aşk kitabı beni derinden etkilemişti, bir ara böyle bir dönem yaşadım. Şimdi senin yazını okuyunca İstanbul'da aşk'ı o kadar dillendirmediğimi fark ettim. Ne garip. Bu vesileyle bir yazı yazabilirim belki bloğumda, dur bakalım ;)

    Tiyatro ve İzmir. Nasıl imrendim anlatamam. İzmir'de her şey çok güzeldir. İnsanı, havası, şehrin kendisi bambaşka. Aydın'da yaşarken hayalim hep İzmir'de çalışmak, oraya yerleşmekti. Ekmeğim İstanbul'daymış. Ama benim için hâlâ çok özeldir İzmir.

    Başarılar ve kolaylıklar diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 'Bey' lafı da pek sevmediklerim arasında bu arada ;) İlla mesafe gerekiyorsa tabii ki ama, genelde sevmiyorum mesafeleri.O yüzden; teşekkürler sevgili Evren ;)
      Bazen bir yazı okurken aklımdan geçenleri hemen yazıya dökmeliyim diyorum.Bir cümle bile içimizdeki ırmakları coşturmaya yetebiliyor.Hele ki Mevlana'ya dairse içinde uyandırdıkları, umarım yazarsın en kısa zamanda ;)
      Günümüzde klasikleşmiş kişisel gelişim cümlelerinden de olsa, bence özünü kavrayarak söylenen her söz; -ezberletilmişlerin ötesindeki- gerçek anlamına kavuşuyor illa ki.O yüzden belki bir gün yaşamını İzmir'de sürdürürsün kim bilir ;)
      'Blog Sohbetleri'ni kaçırmadan takip ediyorum.Çok şey katıyor bana.Hatta kendi fikirlerimi yazıya dökebileceğim bir blog sohbeti de ben yazmak istiyorum ilk fırsatta.Çalışmalarını çok takdir ediyorum.Sana da kolaylıklar dilerim, çok teşekkürler.Çok mutlu oldum yorumuna, sevgilerimle...

      Sil
  11. Blog bana göre içinizi dökmektir. Eşinize, dostunuza da dökebilirsiniz içinizi ama bu dünya başka türlü. Her şeyden önce anlattıklarınızın büyük bölümü uçup gidiyor ama yazdıklarınız tarihe not düşüyor. Geriye dönüp okuduğunuzda yüzünüzde bir tebessüm beliriyor. İnatla 05/03/2015 tarihinden itibaren gün sektirmeden yazıyorum. Taş Ev'in işlerinden dolayı yeterince okuyamıyorum ve blog ziyaretlerim de azaldı.
    Güzel bir uğraşı edinmişsiniz. Sanatla iç içe olmak ne güzel. Ana kız birlikte olmanız daha da güzel. Mutlu olun, sağlıkla kalın:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Osman Bey,eksik olmayın ☺
      Taş Ev de, bloğunuz da hayata armağan ettiğiniz en güzel iki eser bence.Her şeyiyle tek tek ilgilenerek Taş Ev'i bugünkü konumuna getirdiniz.Ve bunca koşuşturma arasında her gün düzenli yazıyorsunuz.Enerjinizi, emeğinizi takdir etmemek mümkün değil.Herşey gönlünüzce olsun, sevgiler☺

      Sil
  12. Bir dönem tiyatro yapan bir grup arkadasim vardı. Sohbetlerinin güzelliğinin yanında bir de sessiz sinema oynardık ki ayrı bir keyif yaşatırdi bana. Gruba eğitim veren hocaları ise insan sevgisi ve öğretme şevkiyle büyülemişti beni. Zekeriya bey gibi tiyatroya aşık bir arkadaşımızdi.. Anımı paylaşmamın nedeni arkadaş ortamının güzelliğini tahmin edebiliyor olmamı ifade etmek içindi. Senin adına çok sevindim. Belediyelerin bu tür fırsatları insanlara tanımaları da ayrıca övgüye değer. Kartal belediyemiz geçen yıllarda sinema eğitimi verdi. Katılamadım, için hala içim yanar.
    Oyuna az bir zaman kalmış, sahnede başarılar diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zülal anını paylaşmana çok sevindim.Sanatsever insanların, doğayı da, insanı da, hayvanı da yani hayatı gerçek anlamda seven ve önemseyen kişiler olduğuna inanırım.
      Belediyenizin verdiği eğitimler de inanıyorum ki, sürecektir.Umarım sonraki sefere yakalarsın.
      Çok teşekkürler, umarım hepimiz keyif aldığımız şeyleri yapma fırsatı buluruz ;)

      Sil