Ayna Hikayesi Nasıl Oluştu ?

Ayna Hikayesi Nasıl Oluştu
                               Anne babasının öğütlerini unutan var mı? Ya da azarlarını?

Bir yazıda okudum.Annesinden azar yerken, halı deseni üzerine hayal gücünün sınırlarını nasıl zorladığını yazıyordu.Gülümseyerek okudum.Kendimi düşündüm.Ben ne yapıyordum diye de, rahmetli babam uzun nutuklar atmazdı.Kestirmeden höt! derdi, zınk! diye kalırdık.Ama anlardık içindeki bütün ünlem işaretlerini.Her anne gibi ben de kızıma öğütler veriyorum elbette.En çok tekrarladığım da oku, oku, oku.Ardından gelen de, mutlu olmak istiyorsan; ''işini ve ileride eşini doğru seçmelisin'' cümlesi oluyor genellikle.Eş seçimine yıllar var daha neyse ki.O yüzden; ''seni mutlu eden neyse, işin o olsun'' favori öğüdüm benim.Sevdiğin konuda uzmanlaşmak, başarıyı, geçimini rahatça sağlamanı ve tabii ki mutluluğu getirir beraberinde.Tabi herkes aynı şansa sahip olamayabilir.Kimi zaman koşullar, kimi zamansa seçimlerimiz alıkoyuyor bizi.

Tiyatro sahnesi, benim en mutlu olduğum yerdi.Sonra radyo günleri.Ah şu gençliğin en güzel yılları ah...Büyüdükçe artan sorumluluklar para kazanma mecburiyetiyle birleşiyor ve biz paralı kölelere dönüşüveriyoruz.Bizi biz yapan sevdiğimiz birçok şey anılaşmaya başlıyor.Anılarımın tekrarını yaşamak mümkün değil elbette.Ama hiçbirşey için de geç değil.Aldığın her yaşla değişiyorsun.İlgi alanlarının önceliği yer değişebiliyor. İlkokuldan beri tuttuğum günlüklerimin yerini son yıllarda karalamaca defterlerim almıştı.Okumak ve yazmak kendimi kendimle buluşturabildiğim , benim için en özel zamanlar oldu hep.

Birkaç dilek hakkım olsa ilk olarak; kendim, ailem, sevdiklerim, çocuklar ve tüm evrene dair sevgi, barış, mutluluk isterdim tabii.Bir de yontma taş devrindeki tabletler, papirüs kağıtlarından tutun da, günümüze dek yazılmış bütün kitapları okuyabilme ve zihnimde tutabilme yetisi.Ama saklı kalmış bi güzelliğin anlamı kalmıyor pek.O yüzden bu bilgileri ihtiyacı olan herkesle paylaşabilmek isterdim.Uzaktakilere de düşünce gücüyle gönderirdim artık ;)  

Hayallerden, mutlu olacağın işe geri dönelim o halde. Okuyup yazabileceğim, paylaşıp kendimi de ifade edebileceğim, hayallerimin sınırsızlığında gerçeklere ayak basabileceğim, beni mutlu edecek iş niye blog yazarlığı olmasın?Blog yazarlığı, tam da yapmak istediğim iş benim.Aslında iş demek, sanki bir mecburiyetler silsilesini taşıyor içeriğinde.Oysa ben, hep aşkla yaşamak istiyorum.Ama buradaki aşk, iki kişilik olanından değil :)

Böylece blog açmaya karar verdim.Ama öğrendim ki, yazma sevdalılığı yetmiyormuş.Bilmediğim sözcükler, güncellenmemiş kodlar eşlik etti sabahlara dek bazen.Zaten daha  yeni birkaç kişiyle tanışmışım, çekindim sormaya da.Kendimce basit bir şablonla benden bu kadar oluyor yazılarıma döneyim derken, sevgili Gökhan Tekin yetişti imdadıma.Kısa süre oldu tanışalı ama, ondaki samimiyet bir de tasarım bilgisiyle birleşince,  artık yalnızca yazmaya odaklanabilirim dedirtti.Sayesinde çok mutluyum.Bloğumu daha da çok seviyorum.Sonsuz teşekkürler Gökhan Tekin.Ellerine emeğine sağlık canım kardeşim.

Blog yazarına bloğun kategorisi ne diye sorulur ya, ben kategorim kendi kendini bulsun istiyorum.Henüz yolun başındayım nihayetinde.11 martta doğdu Ayna Hikayesi.Hikayelerle, aynada kendi gerçeğimize, içimizdeki ya da karşımızdaki ''ben''lere, tüm tekil ve çoğul şahıslara, evrene ve ötesine karışalım istiyorum. 

Nadide Hayat 'ı izleyenleriniz bilir.Ben de yolculuğuma dair, filmin temelinde yatan şu cümleyi söyledim hep kendime: ''Ben bu gemiden mutlu ineceğim''.  Umarım sizler de yolculuğumda eşlik edersiniz bana.Sevgilerimle...






Hakkımda | Aytül Örcün - Ayna Hikayesi

Aytül Örcün - Ayna Hikayesi
1975 Akhisar (Manisa) doğumluyum.Kızım Doğa dünyaya gelmeden hemen önce, Anadolu Üniversitesi Turizm Otel İşletmeciliği Bölümü'ne veda ettim.Uzun yıllardır -benim için dünyanın başkenti- İzmir'de yaşıyorum.Kalbim hep 35 buçuk atıyor ;). Daha Fazlası

21 yorum:

  1. Ben teşekkür ederim abla, bir şeylere vesile olabildiysem ne mutlu bana. :)

    YanıtlaSil
  2. Bırakalım da her işi, işinin erbabı yapsın.Profesyonelliğine rağmen bu kadar naif bir şahsiyetin imzası gurur bana canım kardeşim...

    YanıtlaSil
  3. Halı desenlerini aynı nedenle ezberlediğim çocukluk günlerim var benim de. Hepsi geride kaldı. Bütün kitapları hafızaya kaydetme, hatırlama ve düşünce gücüyle uzaklara gönderme yetisi enteresan bir fikir. Bir chip'e bakar ileride muhtemelen:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet kesinlikle neden olmasın.Önceleri bilim kurgu filmlerinde gördüklerimiz gerçekleşiyor birbir ;)

      Sil
  4. Hoşgeldin diyelim o zaman sana. Ben 3 yıla yakın zamandır buralardayım hoşgeldin diyebilirim yani:))) Çocuğuna verdiğin öğüdü bende çok sık söylüyorum çocuklarıma. Mutlu olduğunuz işi yapın. Sevgiler.

    YanıtlaSil
  5. Hoşbuldum.Hem de çok bi hoş buldum ;) Daha önce gelseymişim diyeceğim ama herşey zamanında güzel sanırım.Teşekkür ederim.Sevgiler size de...

    YanıtlaSil
  6. Bloğunuz hayırlı olsun. Yolunuz açık olsun. Aslında pes etmemek sürdürmek lazım.
    "Ayna Hikayesi" ne güzel bir isim. Bu gemide mutlu bir yolculuk diliyorum.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  7. Bloğumun ismini beğenmenize sevindim.Teşekkürler iyi dilekleriniz için.Hepimize mutlu yolculuklar o halde ;)

    YanıtlaSil
  8. daha çok yazmanız dileğiyle :) saygılar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tema uğraşıları son buldu nihayet.Artık yazmak zamanı ;) teşekkürler...

      Sil
  9. Şablon Harika Olmuş. Umarım her zamanda harika olan başka konu YAZILARINIZ la ışık olursunuz.. Teşekürler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler. Çok sevindim beğenmenize ;)

      Sil
  10. Ne kadar samimi bir dille yazmışsınız, okurken çok keyif aldım. Aynı zamanlarda katılmışız blog alemine. Ben de bir ara temayla kafayı bozmuştum ama şimdilik onu yaza bıraktım. :) Yazmayı, okumayı ne kadar çok sevdiğiniz belli oluyor dilinizden. Yazmaktan vazgeçmeyin, vazgeçecek gibi değilsiniz ama bazen duymak iyi geliyor insana. :) Blogunuzun ismine de bayıldım! Bundan sonra yazılarınızı sabırsızlıkla bekleyeceğim! Kaleminize sağlık. :) Kocaman sevgiler gönderiyorum size.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet kesinlikle iyi geliyor duymak ;) Sizin bloğunuz da hayırlı olsun. Tema konusunda Gökhan Tekin 'in ellerine güvenle bırakın derim kendinizi. Yazıda linki var ulaşabilirsiniz. Sizin de her sözcüğünüz buram buram samimiyet kokuyor. Çok teşekkürler sevgilerimle. .

      Sil
  11. çok sevindim blogunu tanıdığım için. o kadar güzel yazmışsın ki hemşerim :) ayy ne mutlu bize İzmirliyiz İzmirdeyiz :D
    Şu dileğine de bayıldım papirüslerden tabletlere herşeyi okuyup kafada tutmak . Ne güzel bir dilek. Ben de kafamda hiçbirşey tutamıyorum diye bloguma döküyorum okuduğum kitapları hepsini değil tabi. arada eliyorum. sonra elediklerimi unutuyorum :)
    neyse sağlık olsun. evlatlarımız inşallah sevecekleri işler ve eşlerle yaşamlarından büyük keyif alarak yollarına devam ederler canım.
    Gökhan evet çok yardımcı maşallahı var.
    Sevgiler <3

    YanıtlaSil
  12. Cıvıl cıvıl tam bir İzmir kadını.Ben de çok sevindim sizi tanıdığıma.Gerçi ben sizlerin yorum ve yazılarınıza aşinayım zaten.Tanışmak bu güne nasipmiş.Güzel dileklerin ve yorumun için çook teşekkürler ;)

    YanıtlaSil
  13. Ne güzel yapmışsınız. Ne de iyi olmuşta, blogunuz oluşmuş. Okudukça aynayı kendime tutuyormuşum gibi hissediyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sevindim."Aynada gördüğün kadarlık, ve görebileceğin kadar çok."Ayna Hikayesinin sloganı. Amacına ulaşıyor demek ki; )

      Sil
    2. 'Kadarcık' yazıcaktım.Telefondan yazınca oluyor böyle;)

      Sil
  14. Kızına verdiğin öğütleri gülümseyerek okudum :) Ne güzel ki böyle tatlı bir anneye sahip İzmirli kadınlar Candır :) Hafası suyu en sevdiğim ikinci şehir Ne iyi ettin geldin seni bulduğuma sevindim Aytül :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canimm Mayısçımm ben de seni bulduğuma çok mutluyum.Bak şimdi aklımdan Orhan Gencebay'ın "Seni Buldum Ya" şarkısı geçti.İçimden söylüyorum;)

      Sil